Monthly Archives Ocak 2014

Denizin Bittiği Yer

“gemisizlik, demiştin

                kimseyi üzmez denizin bittiği yerde”

Devrim Dirlikyapan

usulca örtüldü kalpazanlar

alanlar verenler kirli sözler

günü gelen gemicikler

kanlı denizler ve sonra

her zerre suda piştik

her kıvılcımda çekildik çeliğe

demire, hara, nara bu mevsim

sonra örs sonra gürz

ki çekiç çekiç çekilmiş denize

ki dalga dalga ateşle kervana

ki toprak toprak mevsime

bitiyordu deniz

ay yarısı geceydi uğuldayan saçları

gün dönümüne damlıyordu yıldızlar

ha öttü ha ötecekti

boynu vurulasıca

sol omuzun ardından

bağrıma sapladığı dövmesiyle

bitti o mevsim

bitti  o deniz

devamı...

Gidersin

sen gidersin
kış gelir apansız
güz kocar eteklerinde
gitmek hep böyledir
sokaklar eskir ardından

nasıl çizerse yüzünü
öyle eprir bizlik zamanı
kum yuvarlanır rüzgâr eser
görevidir silmek izleri
eskir taşlar

sürer gider bu
böyledir sürgün her bahar
inatla yanan o fidan
çoğalan adreslere kaçar
zemheri

nereye bu hep aynı intihar
şu yol kenarları gözlerin
bunca menzile rağmen
nereye bu hep aynı çağlayan

yine de gidersin sen
sokaklar firarına benzer

devamı...

San ki

hayat ismin üç hali
başlarken ‘ben’
bütün yollar sana çıkar
ortalarında ‘sen’
bütün yolculuklar ‘ben’den başlar
ve sonunda ‘o’
bütün şarkılar ‘ben’lik
ölüler gibi
yarı açık gözleri taş baskılara
saklar
sanki yarın doğacağız
san ki başka bir kadının
teninden uçacağız

devamı...
LiveZilla Live Help